لی لی لی لی ...
شد به پا جشن عروسی بزرگ پسر و دختر نوخواسته ای هر دو ز فامیل مهم، هر دو جوان، هر دو مامان، هر دو چنین، هر دو چنان؛ به چه مفصّل، چه مجلّل، چه پر از دبدبه و کبکبه و همهمه و زمزمه و جالب و امروزی و اشرافی و اعیانی و بی مثل و در آن بود مهیّا و فراهم، همه اسباب نشاط و طرب و خوردن و نوشیدن و رقصیدن و بوسیدن و خندیدن و بشکن زدن و خوشگذرانی ز همه نوع و همه جور؛ چه از ساز و چه آواز و چه از جاز و چه از تاز، چه از باده ی شیراز، چه از کبک و چه از غاز، چه از میوه و شیرینی و آجیل و کباب و چلو ماهی و قرقاول و ته چین و زعفر پلو و مرغ و مسمّا و مخلاّ و مربا و ز نوشابه ی بی الکل و با الکل و شمع و گل والقصّه ز مشروب و ز مأکول و بسی بود فراوان، همه الوان، همه اعلا، همه شایان که مگر راضی و خوشحال کند جمله ی دعوت شدگان را.

لی لی لی لی...بیدا بیدا مبارک بیدا....